El más listo de la clase.

Hoy quiero hablar de algo que me suele mosquear bastante... Porque la gente cuando estás esperando donde va a salir el pico, y ellos vienen de cojerse una ola no se ponen a tu lado si no que se ponen delante tuya? y cuando viene la ola aún encima se la cojen ellos de nuevo? Después se quejan si se la remas, o si no se que mariconadas más...

Para querer respeto primero hay que respetar un poco.

Surf no Rio Urumea

Cunhas condicions moi especificas podese surfear no Rio Urumea, a altura de Donosti, unha onda que recorda a xa clásica Poraroca.
Aquí podedes ver un video do pasado 21 de Outubro.

Cliqueade sobre a imaxe que é digna de ver en grande.

Escolas, ata debaixo das pedras¿?

Vendo últimamente o panorama "estudantil" surfeiro da zona vou facer un lebe repaso.

En primeiro lugar xurde o clube escola " A Lanzada Surf Clube " .
Posteriormente apararece por parte do clásico clube Raspas Corchos Clube , gozando da "maravillosa" caseta dos socorristas da Lanzada, e máis actualmente aparece "Golfiño surf school" e " Mission Surf Escola "

Agora preguntome eu, hai tanta demanda ou "mercado" potencial , na nosa zona para tantas escolas? Pois... parece ser e como moitos de vos vedes todos os fins de semana, a resposta é un rotundo Sí.
Pero esto supón un completo caos e ultramasificación nas nosas praias?
Parece ser que a resposta é igual a primeira.

Engado un exemplo :

Sábado 10 da mañá, chegando a Lanzada onde hai un pico bastante definido, e ainda non hai moita xente. Son xa as 11:15 miras a area e xa ves relucir as taboas de PVC e un par de monitores coas suas licras. Son xa as 12:00 estas remontando e ves a dúas crias coas súas taboas diante túa, rompe unha onda dun metriño e ves como diante túa as duas inocentes crias dentro da súa "ignorancia" soltanche as taboas diante e sumerxense, fas o pato e lebas co "delicado" PVC na testa, antes de transformarte nun grenmlin acercaste a rapaza máis próxima que colle aire jadeando, e dislle, "oes, preguntalle a teu monitor se se solta a taboa cando se remonta, vale? ".

Chegando aquí preguntome eu, algunhas escolas están sobre saturadas ou é simple deixadez dos monitores?(refirome a que teñen a todos os rapaces dispersos por doquier) Durante todo ese "exemplo" non apareceu ningún monitor por alí, e supoño que a cria tampouco lle comentaría nada.

Noutras escolas ves o monitor ou monitores continuamente pegados ao GRUPO e vixiando todo o que acontece.
Outro exemplo: A escola perfectamente visible, e un.. digamos tipo, metese no medio e medio, básicamente provocando ao monitor, por lóxica, a cousa acaba en tonos elevados e agarrons.

E o derradeiro exemplo : Estás na auga nun pico pequeno ti so na praia, e chega a escola e diche o monitor, fai favor e marchate para outro lado que me vou por aquí cos rapazes, quedas pasmado sen dar credito...

Eu estando complentamente afavor das escolas, gustaríame ver algún día as ecolas ben organizadas disfrutando do mar e inculcando bos valores.

No aspécto da masificación que a moitos escoitei (maldecindo as escolas) penso que é sinxelo , a Lanzada mide sobre uns 3 km, e non só existes ondas enfronte a caseta verde, tanto para o común dos surfistas e sobre todo para as escolas.

SPROUT

Estou terminando de ver este gran video que sen dubida recomendo.
Strout é un filme dirixido por Thomas Campbell, no que podemos ver un amplio surtido de tablas clásicas, así como os mellores free surfers como Dave Rastovich, Rob Machado, Joel Tudor, Tom Wegener....


(descarga directa)

Can ladrador, buscate un traballo e non nos toques o carallo

Que é o que leba a unha persona a estar coma un can de presa na auga?

Imaxinándomo un pouco, penso que o seu día a día debe de ser complicado, sendo a persoa máis odiada da praia (e ben merecido que o ten).
Lebantandose como calquera persoa , coa súa prisa ou coa súa pachorra, una inxestion rápida, colle as tablas meteas no coche recorre os seus 36 km e chega a praia. Fala con "alguen" mira as ondas, cambiase, baixa a area e fai os seus quencementos, pero cando chega a auga, cando molla a punta dun dedo transformase como calquer gremlin.

Co seu novo aspecto mutado, chega ao pico onde reina a paz e a tranquilidade e comenza a trabar na xente presente.
Cal é o remedio para acabar cos gremlins? o sol? o lume?
Esperemos que non coma a media noite....

Dentro de pouco a nosa querida lanzada e arredores convertirase nesto:

Miercoles 28

Decir que el bañazo lo pillamos los 7 o 8 que eramos en el pico de la izquierda, no ahí. En definitiva un gran día de surf.

* Para ver en grande clicar encima.

Que é o surf e o bodyboard para nós

"Natureza, liberdade, pasión, entretemento, e una forma de vivir!!!, todos os días penso en surfear e intento facer todo entorno a elo. "

"O surf é un deporte para xente enferma e mal da cabesa, que disfruta metendose na auga nas fechas e nos días máis malos do ano ,que fai frío ,que hai amenasa de temporal. Onde hai ondas, alá vamos tirandonos horas e horas e kilometros no coche para chegar e quizas levarte un chasco .Levas toda a semana no choio e pensas no finde, que está a volta da esquina, en mirar o meteo o windguru en falar coa xente que coñeces para indagar saber onde están as mellores ondas. Seguro que hai xente que non nos entende, haberá xente que nos chame locos cando no inverno nos miran dende o paseo ou o pasar no coche ...."

"Para min o bodyboard é como unha maquina para un ludopata,o alcol para un borracho,o cabalo para un yonki,un obxeto desexado para un cleptomano... coa diferencia que esto non me deteriora en comparacion os outros exemplos, pero si teño a misma dependencia igual que calquera deles... con esto quero decir que o bodyboard é unha das cousas hoxe por hoxe que fan que cada día sexa como o primeiro no que cunha tabla e unhas aletas descubria o divertido e vicioso que podia ser este deporte."

"O bodyboarding, diría que é unha forma de impresionar ao sexo oposto, unha forma de limpar os pulmóns os domingos, unha forma de coñecer praias por ahí en diante, e, sobretodo, unha forma de grabar algúns dos mellores momentos da vida na memoria..."

"Para min é a forma de despexar a miña mente e ordenar pensamentos, sentir o vacío no momento que baixo unha onda , ese momento de quedar coa mente en branco, o memento de comaprtir cos meus amigos momentos que quedarán no meu recordo, saír da auga e pensar nos vellos amigos cos que desfrutaba na praia ou indo a dedo para casa. Para min o surf é máis que o ritual de coller o coche e tirar para a praia é o relax e a tensión, é o descanso. Pode ser como carquera deporte, pero en definitiva é algo máis, o que non o sei."

Moitos de nós ainda hoxe flipamos con algún comentario do tipo "vos estades locos metendovos no mar así como está". Moitos de nós vimos de familias mariñeiras ou coñecemos a alguén que vive do mar , xente maior, que sobre todo ao principio non via nada "normal" o que moito de nós facemos, por decililo de xeito poético "enfrentarnos ao mar", como afición, tendo en conta que eles o fan para poder vivir.

Moito tempo pasou dende que 5 persoas, so 5 persoas estaban na auga collendo ondas na praia da Lanzada, no medio deles o noso querido e admirado Claudio.

Ahora co tempo que lebamos moitos de nós, dende aqueles días que iamos a dedo a praia dende o centro de Ogrobe, ou en autobus moito cambiou, a xente que está na praia xa non é a misma, o ambiente que había xa non existe... Case 8 anos de aqueles baños no sanatorio, ou de quedar tirados co coche de Portela, ou de ir no maletero do corsa blanco de Leiro.

Ahora nós somos as veces os extraños da praia, eses que non teñen nombre nin falla que fai.
Non somos nada nin nadie neste basto océano noso ao que lle debemos tantos días e recordos.
Ahora somos os vestixios daqueles que faltaban a clase no instituto para ir a praia, somos a evolución daqueles que se meteron por primeira vez na Lanzada e a "xente colectivizada" xa non se lembra ou non saben nin quenes son.

Somos eses puntos no mar que a xente sinala cun soriso debuxado na cara.
Somos os recodos dos vellos amigos, que seguen sendo menos vellos e máis amigos co paso do tempo.